Marcel deed mee aan LOOP Leeuwarden met drie procent zicht

Marcel Aalbers uit Berltsum ziet nog maar zo’n twee tot drie procent. Rode en zwarte stippen, een beetje kleur, en daar moet hij het mee doen. Zestien jaar geleden werd hij door de ziekte van Leber nagenoeg blind. Toch deed hij zondag mee aan de 10 kilometer van LOOP Leeuwarden. Dat deed hij samen met zijn goede vriend Dirk Jan Posthumus, die als buddy met hem meeloopt. Samen gebruiken ze een wandelbeugel, een hulpmiddel dat normaal vooral wordt ingezet bij wandelen. Marcel gebruikt hem nu bij het hardlopen. “Bij mijn fysio vroegen ze of ik wel goed bij mijn paasei was. Maar ik denk in oplossingen en ben niet standaard.”

Leren leven met minder zicht

Marcel is duidelijk over wie hij is. “Ik ben een strijder en een doorzetter.” Die houding bracht hem ver, ook toen zijn zicht in 2010 in korte tijd verdween. Hij raakte zijn werk kwijt, kon niet meer autorijden en zelfs reizen met de bus werd ineens ingewikkeld. “In drie maanden was ik alles kwijt. Ineens ging alles anders.” Bij Koninklijke Visio leerde hij omgaan met zijn beperking en pakte hij zijn zelfstandigheid stap voor stap terug. Met zijn herkenningsstok ging hij zo veel mogelijk op pad. Niet alles ging meteen goed, maar dat hoort voor hem bij ontdekken waar zijn grenzen liggen. “Ik zeg altijd: als je niet valt, weet je niet hoe je op moet staan.”

Blind hardlopen met een buddy

de route van LOOP Leeuwarden kon Marcel niet alleen afleggen. Daarom vormt Dirk Jan zijn vaste buddy naast hem op het parcours. Met de wandelbeugel is blind hardlopen mogelijk en kan Marcel tempo maken zonder afhankelijk te zijn van wat hij nog ziet. Zijn doel is duidelijk. “We moeten binnen het uur finishen, anders ben ik teleurgesteld.” Fanatiek is hij dus nog steeds, al kijkt hij anders naar sport dan vroeger. Marcel en Dirk Jan deden samen al mee aan een Hyrox, run-bike-runs en meerdere hardloopwedstrijden.

Sport als rode draad

Sport loopt als een rode draad door Marcels leven. Hij deed van alles, van kaatsen tot voetbal. Zelfs met weinig zicht bleef hij lang voetballen bij Berlikum. “Op voetbalgogme en dankzij goede coaching kon ik nog aardig meekomen. Ik kon de bal nog neerleggen waar ik wilde.” Inmiddels speelt hij niet meer, maar bij de club is hij nog steeds betrokken. Voor thuiswedstrijden van het eerste vouwt hij de programmaboekjes. Voetbal volgt hij ook nog, al maakt hij over zijn favoriete club Ajax graag een grap. “Ook omdat het niet om aan te gluren is.” Die humor helpt, maar Marcel doet niet alsof alles makkelijk is. Hij mist bijvoorbeeld het kunnen zien van gezichten. “Een mooie glimlach of een stralende blik. Je vriendin die naar je lacht als ze thuiskomt. Dat zijn geluksmomenten die ik gewoon echt mis.”

Sporten met een visuele beperking

Met zijn deelname aan LOOP Leeuwarden wil Marcel laten zien dat sporten met een visuele beperking mogelijk blijft. Misschien ziet het er anders uit dan vroeger. Misschien heb je een buddy nodig of een hulpmiddel dat je net even anders gebruikt. Maar dat betekent niet dat je moet stoppen met bewegen.

Zijn boodschap is helder: “Echt, je kunt meer dan je denkt.” Lees het hele verhaal op DVHN.

Bron: DVHN
Foto: Jacob van Essen